تربیت ایجاد بستر است .صرفا ایجادبستر است برای پرورش استعدادها. اگر بستری فراهم شود تافردآنچه رادردرون خودداردرشدبدهداین تربیت است.یکی از عواملی که نشان میدهد بستر مناسبی فراهم شده است این است که حس مکاشفه ایجادکنیم وفردرااهل کشف کنیم.حس کشف باید قوی باشدتابتواندبسترتربیت ایجاد شود.کودک از زمانی که بدنیا میآید کشف محیط راآغازمیکند.

چگونه قدرت مکاشفه رادرکودکمان رشد بدهیم؟

اولین روشی که به توسعه حس مکاشفه کمک می کند توسعه بازی است.هرجا کهبازی است تربیت هم وجود دارد.آن چیزی که باعث می شود بازی کردن توسعه پیدا کند اسباب بازی است.

انواع بازی :

1-بازیهای تمرینی:ازابتدای تولد تاسن 2سالگی

2-بازیهای رمزی یانمادین:2-5

3-بازیهای قاعده دار:ابتدایی به بالا

والدینی می توانند حس مکاشفه رادر بچه هایشان به خوبی ایجاد کنند که اهل بازی کردن باشند.پس بهتر است که والدین ساعاتی رادر روز صرف بازی باکودکشان نمایند.میزان ساعاتی که کودک باید به بازی بپردازد بدین قراراست:زیر سن 6سالگیبهتراست بازی به میزان کارانسان درروز یعنی 7-8 ساعت باشد.کودک دبستانی 3-4ساعت نیازمند بازی است.نوجوا درسن راهنمایی 2ساعت ودردبیرستان به یک ساعت بازی نیازمندند.

تمرین:هرشب باکودکتان به بازی بپردازید وتاثیرآن را در تربیت فرزندتان جویاباشید.دراجرای وایجادبازی خلاق باشید.

دومین روش ایجادحس مکاشفه یاحرکت بعدی برای تربیت مناسب ایجاد رابطه سازنده است.مامی خواهیم حس مکاشفه رادرکودکمان افزایش دهیم وآنچه باعث آن میشود ارتباط است.طیف رابطه رادر نمودار زیر ببینید.رابطه دو جوراست :ازغیرسازنده تا کاملا سازنده میباشد.

نمودار طیف سازنده:

       100کاملا سازنده                                                       50                                                         غیرسازنده .

پس از مطالعه ادامه مطلب خودتان رادرطیف بررسی کرده ببینیدکجای این طیف قراردارید.

چگونه ارتباط سازنده است؟عناصررابطه سازنده چیست؟

رابطه ای سازنده است که درآن احساس ارزشمندی وجود داشته باشداگراحساس ارزشمندی ایجادشود کودک مسیرمکاشفه رادنبال خواهدنمود درغیراینصورت اوبه سمت مسیرانحرافی جلب توجه خواهد رفت.چراکه اودررابط احساس ارزشمندی نمی کند.

فرمول رابطه سازنده:رابطه ای سازنده است که درآن رابطه فرد احساس بی ارزشی نداشته باشد.

چند موردکلی برای ایجاد احساس ارزشمندی درکودکان:1-حداقل توصیه رابه کودکمان داشته باشیم .وهیچ چیزی نگوئیم.حتی توصیه ایمنی هم نکنیم .زیراتوصیه کردن ااحساس ارزشمندی رادرفردزیرسوال می برد.تاجایی که ممکن است کمترین توصیه وحرف رابزنیم.وبیشترین تجربه رادر کودک داشته باشد.توصیه مگرزمانی جایزاست که کودک متوجه این موضوع باشدکه پدر ومادرش زمانی صحبت می کنندکه فقط وفقط احساس خطر واقعی کنند.

2-خانه باید محیطی ضد کودک باشد.یعنی درآن بایدفضایی ایجادشود که جایی برای تذکر درآن وجود نداشته باشد.وکمتر درآن تذکر بدهیم.3-درکلمات خودادبیات سازنده داشته باشیم خملاتی رابه کودکمان بگوئیم که درآن جمله احساس گنترل رااز کودکمان نگیرد.حس کنترل داشتن یعنی حسی که کودک احساس کند خودش است که خودش راکنترل می کند.نه اینکه دراوحس کنترل شدن ایجاد کنیم.(یعنی خودمان کنترلش کنیم). جملاتی مانند اینها:توهیچ کاری نمی توانی انجام دهی.یا اگرمن نباشم شما نمی توانی زندگی کنی.

4-برای سازنده بودن بایدابتدا ارتباط سازنده باخودمان داشته باشیم.بایددرمانیزاحساس ارزش وفرصت کنترل داشتن بهروی امورحاکم باشدوکارهای انجام دهیم که بتوانیم ازعهده انجام آن براییم.5-سازنه بودن یعنی ذوق کردن حتی در موردکوچکترین رفتار کودکمان.

تمرین:ازامروز سعی کنید که درموردکوچکترین رفتارخودتان ودیگران ذوق نماییدوآنرا ابراز کنید.

باآرزوی موفقیت در امر فرزند پروری                            مطلب درپست های بعدی ادامه خواهد یافت.                                                نویسنده:خانم کریمی