نامه اي به معلم رياضي از زبان یک دانش آموز دارای اختلال در ریاضی
معلم رياضي عزيز :
لطفاً اجازه دهيد در آزمونها تكه اي كاغذ با جاي كافي براي محاسبات داشته باشم.
اگر بار اول مسئله را اشتباه فهميدم به عكس العملهاي فوري وشانسي براي حل كردن مسئله نياز دارم. اغلب اشتباهات من در نتيجه اشتباه ديدن مسئله است .براي جلوگيري از اين اشتباه، شما بايد همزمان كه مسئله را انجام مي دهم مراقب باشيد و اشتباهاتي را كه رخ مي دهد يادداشت كرده و آن را تصحيح كنيد.
مسائلي كه خيلي نزديك به هم روي صفحه نوشته شـده اند سبب خستگي و سردرگمي ذهني من مي شوند .لطفاًمسائل تستي واضح باشند ،فقط مهارتهاي لازم را بيازماييد .اين مسائل نبايد اعدادبزرگ ومحاسبات گيج كننده غيرضروري داشته باشند ؛چون سبب منحرف شدن من از موضوع اصلي و آشفتگي ام مي شود.
لطفاً به من بيش از زمان استاندارد وقت بدهيدتا مسائل را تكميل كنم و كنترل كنيد كه آيا من دلهره دار م يا نه؟اگر ممكن است اجازه دهيد كه من با توجه به اصل يك به يك ( كلمه به كلمه ) در حضور شما امتحان دهم. از همه مهمتراين كه هرگزفراموش نكنيد من مي خواهم مطلبي راآموخته وآنرا حفظ كنم!درك كنيدكه رياضي براي من بسيار متفاوت از ديگر موضوعات است . رياضي تلخ است! كوچكترين بد فهمي يا شكست در استدلال باعث هراس و گريه من مي شود.
لطفا درك كنيد كه من تلاش كرده و بارها شكست خورده ام و براي من رياضي يك موضوع بسيار هيجاني است . دلسوزي به هيچ وجه به من كمك نمي كند ، اما صبر و توجه خاص شما مي تواند مفيد باشد.
من نمي دانم چرا اينقدردررياضي مشكل دارم.معلومات رياضي ام درميان انبوه اطلاعات حافظه ام بطور تصادفي پاك مي شوند و من نمي توانم اشتباهات روش خود را تصحيح كنم. دوست دارم كه بعد از كلاس ، بر روي موضوعي كه تازه ارائه شده كار كنيم . يا اگر اين امكان وجود ندارد،همان روز حداقل يك ساعت كار كنيم .
تقاضا دارم كه براي تمرين، مسائل اضافي به من داده شود.مي دانم كه كاركردن با من براي شما خسته كننده است . هيچ الگوي منطقي براي اشتباهات من وجود ندارد.بيشتر آنها در ثبت يا "ديدن " بخشي از يك مسئله در ديگري است.مطمئنم پس از چند ساعت كار با من، خواهيد فهميد چقدر مهم است كه مسائل را تا حد امكان يكدست و ساده كنيد ، زيرا مغز من به اندازه كافي انحرافهاي نااميد كننده ايجاد مي كند. من بايد بتوانم هنگام ارائه مطلب جديد،هر مرحله را نوشته و حل و فصل كنم تا آنرا به اندازه اي خوب بفهمم كه بتوانم براي شما بازگو كنم.
شايد شما بتوانيد در درس آينده تاثير خوبي روي من بگذاريد . لذا درس مي تواند بيشتر به صورت مرور باشد ومن ديگر گريه نخواهم كرد.درآخر مطمئنم كه شماتا الان مي دانيدكه من سعي نمي كنم از انجام دادن آنچه كه ازبقيه كلاس خواسته شده"شانه خالي كنم ". من براي"به دوش نكشيدن مسئوليتم"بهانه نمي تراشم. مي خواهم دراين كلاس بيشتراز آنچه كه از دانش آموزان متوسط يابهتر خواسته مي شود،به كلاس ارائه دهم. اميدوارم مشتاقانه به نمره بالاي ميانگين در كلاس دست يابم.
پيشايش به خاطر همه كمكهايتان دراين راه، متشكرم
